شعر فارسی آیات غمزه

خانه ات مثل بستني قيفي

طیبه رضوانی — Mon, 13 Apr 2015 02:01:00 GMT

خانه ات مثل بستني قيفي
پيچ پيچي و کوچک و ناز است
دامنت زرد رنگ و چين چيني
چشم هايت قلنبه و باز است

سفره ات روي برگ ها پهن است
تخت خوابت هميشه آماده
حلزون جان! چقدر خوشبختي
که خدا خانه اي به تو داده

خانه ي تو چقدر آرام است
نه صدايي، نه داد و فريادي
کاش اين خانه ي قشنگت را
تو به ما هم اجاره مي دادي

از دستمان حتي دعا هم مي گريزد

انسیه سادات هاشمی — Sat, 14 Feb 2015 05:29:00 GMT

با اين خيال خوش که از غم مي گريزد
دنيا به آغوش جهنم مي گريزد

از مشت خيس آسمان در فصل قحطي
دارد هواي تشنه نم نم مي گريزد

ديگر کسي شايسته ي رحم زمين نيست
از زير پاي شهر، زمزم مي گريزد

وقتي که معبد دست ناپاکان بيفتد
گم مي شود عيسي و مريم مي گريزد

دست دعا وقتي برآورديم ديديم
از دستمان حتي دعا هم مي گريزد

بيهوده در فکر علاج ما نباشيد
از پيش زخمِ کهنه، مرهم مي گريزد

کاش مي دانستم مادرم هم چه مي گويد

فائزه سادات محمدی — Sun, 28 Sep 2014 06:07:00 GMT

پدرم مي گويد:

"نبايد به گذشته فکر کرد"
برادرم مي گويد:

"مامانا هيچ وقت نمي ميرند"
خواهرم مي گويد:

"بايد با مرگ مادرمان کنار بياييم"
کاش مي دانستم مادرم هم چه مي گويد

فائزه سادات محمدی/11 ساله

نوبت گرفته ام که دلم را عمل کنم

معصومه حسن زاده — Sat, 27 Sep 2014 06:40:00 GMT

اين شعر، جان گرفته که با تو جدل کنم
تا چارپاره ي دل خود را غزل کنم

لطفاً مرا ببخش! کمي دير کرده ام
اين بار آمدم که به قولم عمل کنم

انگشتر طلا و جواهر نخواستم
من راضي ام هميشه به دستم بدل کنم

با تو چه تلخ شد همه ي ماه هاي قبل
بايد که ماه هاي دگر را عسل کنم

عشق تو غده بود، دلم درد مي کند
نوبت گرفته ام که دلم را عمل کنم

شايد دلم بهانه بگيرد تو را؛ ولي
ترجيح مي دهم خودم او را بغل کنم

هر جاي اين غزل که بگردند، حرف توست
چون قول داده ام که دلم را غزل کنم

مورچه فکر قند خونت باش!

طیبه رضوانی — Sat, 20 Sep 2014 04:03:00 GMT

اين همه نقل و قند و شيريني

مي بري سوي لانه با شادي
شکلات و کلوچه و کشمش
لانه ات شد شبيه قنادي

جاي نقل و نبات مي خوردي
سبزي و کاهو و کلم اي کاش!
اين رژيم غذا مناسب نيست
مورچه فکر قند خونت باش!

ديدم که شاعران همه با عشق دشمن اند

انسیه سادات هاشمی — Wed, 17 Sep 2014 05:00:00 GMT

اين عاشقانه ها که چنين پاکدامن اند
قربانيان معبد تنهايي من اند

شاعر شدم؛ مگر که غزل عاشقم کند
ديدم که شاعران همه با عشق دشمن اند

انديشه هاي حبس ابد در خيال من
در فکر بودن اند و اسير نبودن اند

بيهوده مانده اند در آفاق ملک من
اين تک ستاره ها که به اجبار روشن اند

من مرده اي به زور عصا ايستاده ام
تا موريانه ها به زمينم بيفکنند

پدرم عاشق کربلاست

زهرا صادق زاده — Mon, 15 Sep 2014 05:00:00 GMT

پدرم!؟؟؟
عاشق کربلاست
و هر روز
هواي مسموم جنگ را
در ريه هايش
به خيابان مي برد
بي آن که شکايتي کند
بغداد ويران را
در تلويزيون مي بيند و
اشک مي ريزد
بعد از سرفه هايش
صداي آژير بلند مي شود
و انفجاري
چارچوب خانه را
مي لرزاند
من!؟؟؟
بيزار
تلويزيون را خاموش مي کنم
تا يادم برود
اين جا همان بغداد است
بغداد بيست سال پيش
بغداد افسانه اي
بغداد ويران
پدرم
عاشق کربلاست
من
از هزار و يک شب بغداد بيزارم

شلنگ آب خونه...

طیبه رضوانی — Tue, 22 Jul 2014 21:07:00 GMT

شلنگ آب خونه
باريک و قد بلنده
تا گلا رو مي بينه
شُر و شُر و شُر مي خنده

خنده ي اون آب مي شه
روي گلا مي ريزه
با خنده هاش هميشه
حياطمون تميزه

درخت خانه پوشيد لباس تازه اش را

طیبه رضوانی — Tue, 22 Jul 2014 21:04:00 GMT

حسابي شد کلافه
درخت خانه ي ما
گرفته باد پاييز
لباس زرد او را

خدا با برف ها دوخت
لباسي نو برايش
پر از لبخند شد باز
تمام شاخه هايش

خدا خياط خوبي است
نه نخ دارد، نه سوزن
چه زيبا دوخت با برف
بلوز و شال و دامن

درخت خانه پوشيد
لباس تازه اش را
چه با دقت گرفته
خدا اندازه اش را

راستي چه کيفي داره بابا بشه «مامان جون»

طیبه رضوانی — Tue, 22 Jul 2014 20:57:00 GMT

کاش همه چي تو دنيا
يه جور ديگه باشه
يه روز پاشم ببينم
خواهر جونم داداشه

راستي چه کيفي داره
بابا بشه «مامان جون»
فقط يه ذره سخته
خوردن دستپخت اون

بابام ميگه: کي ديده
مامان سيبيل بذاره
فکراي تو بچه جون!
هميشه خنده داره

عبور تو را جاده فرياد خواهد کشيد

فخرالسادات موسوی — Tue, 22 Jul 2014 20:48:00 GMT

عبور تو را جاده فرياد خواهد کشيد
و درد تو را شانه ي باد خواهد کشيد

و شأن نزول سرت را به سرنيزه ها
مُقطّع ترين سوره فرياد خواهد کشيد

به «کاف» و به «هاء» و به «ياء» و به «عين» و به «صاد»!
که پاي ستم را «في الأصفاد» خواهد کشيد

و «أحلي من العشق...» را بر تن بيستون
به شيرين ترين شيوه فرياد خواهد کشيد

تمام هجاهاي بر نيزه جا مانده را
به متن غزل هاي آزاد خواهد کشيد

"کبود ارغوان"، لاله ي پرپر کهف خوان!
لبان تو را خيزران داد خواهد کشيد

و درد تو را ناله هاي غزل خيز با...
نه تا بود و تا هست...، تا باد... خواهد کشيد!

سرت را بلند کن اسماعيل!

زهرا صادق زاده — Tue, 22 Jul 2014 20:46:00 GMT

سرت را بلند کن اسماعيل!
سرت را بلند کن!
دنيا
پر از کودکان قرباني است

نگرانم...

زهرا صادق زاده — Tue, 22 Jul 2014 20:45:00 GMT

نگرانم
مثل نهالي که در جاده ي
منتهي به کارخانه ي چوب روئيده است.

بر هم زده اي خواب آسوده ي کورش را!

زهرا صادق زاده — Tue, 22 Jul 2014 20:39:00 GMT

مي آيي
تا مسجدت را بنا کني
جنب ميدان فلسطين
يا بر خرابه هاي تخت جمشيد
از زير دروازه ي قرآن که رد شوي
شهر تو را مي پذيرد
در حالي که
بر هم زده اي
خواب آسوده ي کورش را!